نوشته‌ای از حجت‌الاسلام حریزاوی مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان
تعداد بازدید 236 || تاریخ 1396/08/01

دکتر غلامی، اعتدال یا تعادل؟

1- اعتدال به‌عنوان یک شعار قابل‌اعتنا و تعادل به‌عنوان یک ارزش اخلاقی مقوله‌هایی هستند که جمع آن‌ها می‌تواند تعالی‌بخش جریان تعلیم و تربیت در آموزش عالی کشور باشد. آنچه می‌تواند دکتر غلامی را در مسیر خطیر هدایت دستگاه علم و فناوری کشور یاری کند، پیوند زدن اعتدال به مفهوم تعادل است که مرحوم شهید مطهری آن را ملاک انسان کامل می‌داند. انسان کامل یعنی انسان متعادل و حاکمیت توأم عقلانیت و معنویت بر حرکت‌های یک انسان یا یک دستگاه می‌تواند فرد و جامعه را به‌سوی استکمال رهنمون شود.

2- کارآمدی و نافع بودن علوم از دغدغه‌های همه انبیا و اولیای الهی و رهبران انقلاب اسلامی بوده است و برنامه‌ریزی عملیاتی برای پیاده‌سازی سایت‌های اقتصاد مقاومتی و عبور از تکرار شعار از ضرورت‌های غیرقابل‌انکار امروز کشور است. دانشگاه به‌عنوان مبدأ همه تحولات اگر به فکر نجات اقتصاد، صنعت، بانک، بیمه، فناوری و سایر مقوله‌های مبتلابه جامعه برآید و به این امر اعتقاد داشته باشد، می‌تواند به‌سوی اسلامی شدن حرکت کند و تصمیم راسخ دکتر غلامی بر پیگیری برنامه‌های اعلامی و رفع موانع پیشرو، می‌تواند نویدبخش تحولات واقعی در پیشرفت کشور به‌سوی الگوی موردنظر رهبر معظم انقلاب باشد.

3- سیاسی به معنای آگاهی‌بخشی و بصیرت افزایی و تلاش در جهت افزایش اطلاع سیاسی، درک سیاسی و تحلیل سیاسی از مطالبات دیرینه رهبر حکیم انقلاب بوده که پیگیری آن از طریق مبارزه با غوغا سالاری و تزویر امکان‌پذیر خواهد بود. توفیق دکتر غلامی هنگامی افزوده خواهد شد که طمأنینه و پختگی شخصیتی خویش را با رهنمودهای راهگشای رهبر عزیزمان توأم نماید و فارغ از فشارهای جناح‌های سیاسی، اصل گفتمان انقلاب را پیگیری نماید.

4- تعلیم و تربیت به‌عنوان رکن اصلی آینده‌سازی یک کشور امری است که با عبور عالم از مرز علم و وصول به مرز معلوم محقق خواهد شد. ذات نایافته از هستی‌بخش، کی تواند که شود هستی‌بخش؟ مادامی‌که دانشگاه در دانش بماند و بینش را وجهه همت خویش قرار ندهد، نمی‌شود به تربیت و انسان‌سازی امید داشت. مادامی‌که دانشجویی تنها دغدغه دانشگاهیان باشد و معرفت‌جویی ارزش نباشد، نمی‌شود به فکر تحول منابع انسانی بود. امید داریم دکتر غلامی با توکل بر خدای متعال و توسل به نور اهل‌بیت(علیهم‌السلام) بتواند از ظرفیت‌های عظیم معنوی دانشگاهیان مؤمن و مشتاق به اسلام و انقلاب بهره جسته و شاگرد پروری را به‌عنوان راهبرد تربیتی مؤثر در سطح دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌های کشور پیگیری نموده و زمینه را برای تحقق دانشگاه‌های حکمت بنیان، معرفت بنیان و تربیت بنیان فراهم نماید.

نگارنده بر این باوراست تحقق عملی وحدت حوزه و دانشگاه در پرتو پیگیری فرایند تربیت و انسان‌سازی در متن دانشگاه و ایجاد زیرساخت‌های حکمت افزایی صورت خواهد گرفت.

و الله المستعان

روح‌الله حریزاوی

مدیر حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان کشور

 


نظرات شما